Het Parlement keurde op 30 januari 2026 de wet goed tot wijziging van de wet van 16 maart 1968 betreffende de politie over het wegverkeer, wat de verbeurdverklaring van het voertuig bij rijden spijts verval betreft.
Dat is dus de toewijzing van uw voertuig aan de Staat….
In artikel 50, § 2, van de wet van 16 maart 1968 betreffende de politie over het wegverkeer wordt een nieuw lid ingevoegd, luidende:
“Hij beveelt de verbeurdverklaring van het voertuig wanneer de bestuurder wordt veroordeeld voor een overtreding zoals bedoeld in artikel 48, indien het voertuig eigendom is van de dader van het misdrijf. Indien hij verkiest om deze sanctie niet op te leggen, motiveert hij zijn beslissing uitdrukkelijk.”
waar artikel 50 voordien bepaalde dat:
§ 1. De rechter kan tijdelijke immobilisering van het voertuig bevelen in alle gevallen waarin tijdelijk verval van het recht tot het besturen van een voertuig als straf wordt uitgesproken. Immobilisering mag voor geen langere duur dan die van het tijdelijk verval van het recht tot sturen worden uitgesproken.
Indien het voertuig geen eigendom is van de dader van het misdrijf, kan de rechter de immobilisering van het voertuig slechts bevelen indien de eigenaar van het voertuig veroordeeld wordt voor een overtreding als bedoeld in de artikelen 32, 37, 2°, 37bis, § 1, 3°, of 49.
§ 2. Hij kan verbeurdverklaring van het voertuig bevelen wanneer het verval levenslang is of ten minste drie maanden bedraagt, zo het voertuig eigendom is van de dader van het misdrijf.
Indien het voertuig geen eigendom is van de dader van het misdrijf, kan hij niettemin de verbeurdverklaring van het voertuig bevelen indien de eigenaar van het voertuig veroordeeld wordt voor een overtreding zoals bedoeld in de artikelen 32, 37, 2°, 37bis, § 1, 3°, of 49.
Politierechters beschikten dus al over de mogelijkheid om de verbeurdverklaring van de wagen van een overtreder uit te spreken indien het ging om de eigenaar van het voertuig die het hem opgelegde rijverbod negeerde. Dat gebeurde al, soms na een (lange) immobilisatiemaatregel.
Het is echter de bedoeling dat politierechters in de toekomst in dat soort gevallen de verbeurdverklaring uitspreken tenzij hij zijn beslissing tot weigering uitdrukkelijk motiveert.
Er wordt uitdrukkelijk voorzien in uitzonderingsgronden voor de rechter. Wanneer de rechter, rekening houdend met de omstandigheden oordeelt dat een verbeurdverklaring tot een onredelijke straf zou leiden kan hij daarvan afwijken.
En wat als de overtreder niet de eigenaar van het voertuig is? Dan kan het voertuig op grond van artikel 50, § 2 ook verbeurd verklaard worden… De politierechtbank zal de maatregel in ieder geval dan toetsen aan de beginselen van proportionaliteit en redelijkheid.
Een verschil tussen moeten en kunnen.
